De sauna – over herwonnen vrijheid ๐Ÿ˜Š

Woensdag 24 juli 2019

Gisteren was ik voor het eerst sinds een echt heeeele lange tijd in de sauna. Iets wat ik altijd graag deed en nooit vaak genoeg. Ik kon me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst was geweest. Kanker komt namelijk zelden alleen. De behandelingen hebben naast littekens van de operatie bij mij o.a. ook een stoma nagelaten. Vorig jaar was het aanleggen van de tijdelijke stoma was een levensreddende handeling, waar ik nu nog enorm dankbaar voor ben.
.
Bij de operatie van 2 maanden geleden was er een hele kleine kans dat het stoma opgeheven kon worden. Echter door de uitgebreidheid van de uitzaaiingen, was dat niet meer mogelijk. Het stoma werd verplaatst en permanent. Dat was wel even een shock. Iets wat tijdelijk is, is makkelijker te accepteren dan iets dat niet meer hersteld kan worden. Dat ik al een jaar een stoma heb, helpt wel om het te accepteren. Ik weet in ieder geval al hoe het is en toch is het een hele aanpassing.
.
Ze vertellen je dat je met een stoma alles kan blijven doen. Sporten, zwemmen, sauna, vliegen (in een vliegtuigย ๐Ÿ˜‰), alles kan. Dat is fijn om te horen, maar het ook daadwerkelijk doen, is nog een tweede. De eerste 3 maanden zijn doorgaans voor vele nieuwe stomadragers een kleine hel. Deze maanden staan namelijk in het teken van het juiste materiaal vinden voor een stoma die (in het begin) continue verandert.
.
Lekkages waren legio en mijn neus was nog nooit zo alert geweest. In het begin durfde ik bijna mijn huis niet uit. Naar mate het vertrouwen een klein beetje groeide, ging ik stap voor stap verder. Rondje wandelen in het park, het eerste fietstochtje, zelf weer auto rijden, openbaar vervoer tot een hele dag coachen in het bos. Beetje bij beetje herwon ik mijn vrijheid en viel het gevoel van beperkt zijn weg.
.
Nu was het dan zover, als volleerd stomadrager met geheelde littekens om de hele dag naar de sauna te gaan. In het begin was ik wel wat onzeker en kon ik niet meteen ontspannen. Niet vanwege de mogelijke blikken, maar vooral de onzekerheid of het allemaal wel goed zou blijven zitten. Ik koos voor een badkleding-dag om het mezelf iets makkelijker te maken. Gaandeweg ontspan ik en kom ik terug in mijn lijf en voelt het weer vanouds.
.
Nu zeg ik met gepaste trots, dat ik de hele dag heb vertoeft in de sauna. Dat ik mezelf enorm verwend heb met een massage en een modderbehandeling en gezonde lekkernijen. Het grootste kado vind ik misschien nog wel de baden. Man wat heb ik dat gemist. Dat ik nu zomaar weer in een zwembad stap en daarna in het zoutbad en kruidenbad. Ik geniet enorm van het water dat mijn gewicht draagt. Het ontroert me. Ik ben supertrots en blij dat ik deze stap heb durven zetten. De volgende keer samen met een vriendin en dan zonder badkledingย ๐Ÿ˜.